Welkom bij de blog van de CUC-zomerreis 2018!

Op zaterdag 21 juli 2018 hopen vierentwintig jongeren en tien volwassenen van het Colmschate Ukraïne Contact (CUC) naar Ukraïne af te reizen. Daar wordt gewerkt in en om een kindertehuis en bijbehorende ecologische boerderij in de plaats Nagy Dobrony, in het uiterste westen van het land. Op deze plek kunt u over de belevenissen van Alja, Arthur, Eduard, Emile, Emma, Erik, Fabienne, Hannah, Henk, Iris, Jaap, Jan-Willem, Jasmijn, Jo-Ann, Joshua, Kim, Linda, Louis, Lynn, Manuela, Merwe, Noah, Noud, Paul, Rianne, Richard, Sam, Sandra, Stijn, Thijmen, Vera, Willemijn, Wim en Wisse lezen. De berichten staan op chronologische volgorde, de nieuwste berichten bovenaan. Verder naar onder vindt u ook verslagen van CUC-zomerreizen 2017, 2016 en 2015.

Het CUC is een initiatief van de Protestanse Gemeente Colmschate-Schalkhaar. De CUC-zomerreizen worden mede mogelijk gemaakt door subsidie van de Gemeente Deventer en onze sponsor INQAR Van der Bijl bv.

Advertenties
Beren op de weg!

Beren op de weg!

Vrijdag was het dan zo ver! We hebben de Kika beren mogen schenken aan de UMCG ambulance dienst in Tynaarlo. Begin april van dit jaar heeft de ambulancedienst ons kostenloos een ambulance ter beschikking gesteld, die hier was afgeschreven, maar die in Hongarije nog 7 jaar dienst kan doen. Wouter en Alja hebben de ambulance naar Hongarije gereden. Dit was achteraf een bijzondere reis, gezien het Wouters laatste reis zou blijken te zijn.

Als wederdienst hebben we met een deel van de opbrengst van ons tientjesproject én een kerkcollecte 125 Kika-beren aangeschaft.

Met z’n vieren (Alja, Arthur, Sandra en Willemijn) en heel veel Kika-beren in een aanhangwagen, zijn we vrijdag richting Tynaarlo (ergens tussen Groningen en Assen) vertokken. Daar aangekomen werden we door Harry Mijer en Tom v.d. Vlist ontvangen met fris, koffie, thee en een heerlijk koekje. We hebben verteld wat wij allemaal doen in aanloop van de zomerreis, over onze tientjesactie en de klus-practica en daarna over de reis zelf. De twee mannen waren ook zeer benieuwd naar hoe het nu met de ambulance was. De ambulance doet veel goed voor de SARA foundation in Hongarije. En SARA help ons ieder jaar de grens over. Dus eigenlijk worden met deze actie heel veel mensen geholpen: KIKA zet zich in voor jonge kankerpatiëntjes, SARA helpt arme Oekraïners en Hongaren met gratis medische zorg en SARA helpt het CUC. En de ambulancedienst kan de beren weer aan kinderen uitdelen, die zij vervoeren.

Kortom we hebben vandaag iets moois neer mogen zetten. Het leek alsof Wouter er ook een beetje bij was. Hij zou vandaag ook zeker met ons mee zijn gegaan, aangezien hij en Alja de ambulance hebben kunnen regelen en naar Hongarije hebben gebracht. Ook dit gave project is weer goed afgerond. Check! Het was een mooie dag.

Oja, en we hebben afgesloten bij de Mac… en ja, je kunt dus echt een hamburger zonder broodje bestellen…

Een Bere dikke kus,

Arthur, Sandra, Alja en Willemijn

Wouter

Maandagavond 6 augustus is Wouter Griffioen, alias de Grote Vriendelijke Reus op tweeënvijftigjarige leeftijd overleden. Wouter was al anderhalf jaar ongeneeslijk ziek, maar dat heeft hem er niet van weerhouden, zich ten volle in te zetten voor het CUC. Mede dankzij zijn inzet staat het CUC weer op de kaart en zijn we gegroeid tot een jongerenbeweging, die het hele jaar rond in actie is. Zijn grootste wens was dan ook, dat het CUC na zijn dood op dezelfde voet blijft voortbestaan.

Bijna was hij ook dit jaar nog met ons meegegaan. Dat liet zijn gezondheid helaas niet toe. Maar vanaf een afstand heeft hij een grote bijdrage aan deze reis geleverd. En hij stond ons op te wachten, bij onze terugkomst in Deventer. Alle geitenbreiers weer op het droge. We gaven hem de inmiddels vertrouwde groepsknuffel.

Een kleine week later overleed de GVR. “Het is net, alsof hij op ons heeft gewacht”, is een zin, die in ons allen opkwam. Wat gaan we hem missen…

Alja.

Fin

Vanmorgen zijn we iets na achten uit Wroclaw vertrokken. In eerste instantie waren de wegen rustig, evenals de geitenbreiers. Onderweg is er in de laatste boekjes geschreven, worden op Facebook Oekrainse vriendschapverzoeken geaccepteerd en foto’s op mobieltjes teruggekeken.

Een flinke file zorgde voor de nodige vertraging, maar de sfeer bleef goed.

Het zal een paar dagen duren voordat ze weer terug in model zijn, onze geitenbreiers. Dit alles is met een bed, douche, wasmachine en wat TLC te verhelpen. En dan zullen de verhalen komen. Over dat Marianna tóch bleek te kunnen babbelen, over zoete pasta met zwarte spikkels, over hoe geweldig de Ukkies het glitter vonden, over de dominee, die meezong met Heal The World, over Pite, het hondje, over slapen onder de sterren, over de groepsfoto om 07:00, de goulash, de libdub en wat al niet meer…?

De libdub was wel een van de hoogtepunten, want iedereen vond het fijn om iets voor Wouter te kunnen doen. Ik denk dat iedereen het met mij eens zal zijn als ik zeg: Wouter was dan misschien niet mee, hij was er wel bij.

Ze hebben gelachen, gehuild en zich het schompes gewerkt. En ik durf met alle overtuiging te zeggen dat deze horde geitenbreiers zich in zowel de voorbereidingen (tientjesproject!), als tijdens de zomerreis zich met hart en ziel heeft ingezet.

De reisleiding wil bij deze het thuisfront bedanken voor het vertrouwen in ons en we willen Arthur, Emma, Fabienne, Hannah, Iris, Jasmijn, Jo-Ann, Joshua, Kim, Linda, Louis, Lynn, Manuela, Merwe, Noah, Noud, Rianne, Richard, Sam, Sandra, Stijn, Thijmen, Vera, Wisse bedanken voor hun bijdrage aan de cuc-zomerreis van 2018.

Alja,
namens de voltallige reisleiding: Eduard, Jan-Willem, Willemijn, Henk en zijn fluit, Erik, Wim, Jaap, Emile, Paul en Wouter, vanuit Deventer.

Eerste terugreisdag

Elk jaar blijkt maar weer hoe zwaar het afscheid valt, zelfs de sterke geitenbreiers die jank-donderdag hadden overleefd lieten bij het afscheid, gisteravond, toch nog wat tranen. Mooi om te zien was dat iedereen elkaar aan het troosten was, dat laat toch maar zien wat een topgroep we hebben!

Vanochtend ging om 6 uur de wekker, zodat we om 7 uur konden vertrekken. Dit zodat we “op tijd” bij de grens waren, maar zoals altijd duurde dit nog best wel lang. Kofferbak bekijken, iedereen uitstappen en op naar de paspoortcontrole, en dit voor elk busje weer opnieuw.

Na de grens was de reis niet zo spannend meer, wonder boven wonder helemaal geen files. Iedereen wist zich prima te vermaken, er werden wat slaaptekorten ingehaald, ervaringen gedeeld en een paar jongens moesten zich aan een makeover wagen.

Rond negen uur kwamen we in het hostel in Wroclaw aan, na een lekkere pizza is er nu nog een groep een wandeling aan het maken langs de kanalen en zit een deel in het hostel te chillen, en in elkaars boekjes te schrijven.

Fijne avond en tot morgen!!
xxx Richard en Jo-Ann

Libdub & afscheid

Dag lieve thuisblijvers

Vandaag hebben we weer genoeg beleefd

Zoals iedere ochtend werden we weer fris en fluitig gewekt door de lieftallige fluit van henk…

‘ S morgens vroeg vertrokken we naar de kerk om een prachtige kerkdienst te beleven
We hebben verteld over ons werk voor CUC en werden toegejuichten gezongen.

Na verwend te worden en een emotioneel afscheid met niet te weinig smakelijke koekjes en de dominee zijn we terug naar Nagydobrony gegaan om in te pakkend. Nadat de tenten in de brandende zon zijn ingepakt zijn en de laatste puntjes op de i zijn gezet waren we klaar om van het voor ons klaargemaakte zwembad te genieten.

De acts voor de bonte avond waren bedacht en na het eten met een bewuste speech kon het laatste feest voor de meisjes beginnen. Beyonce, enemin, Jessie J en k3 zijn langsgekomen. Maar ook Queen is geweest met twee opmerkelijk brede knappe vrouwen. Het afscheid is erg emotioneel geweest en wij gaan nu nog even genieten van de laatste avond om daarna onder de sterren op het voetbaldveld in slaap te vallen. Morgen ochtend worden we om 6 uur gewekt om om 7 uur goedgehumeurd weg te rijden.

Om nog even terugte komen op het geheime project waar we gisteren mee bezig zijn geweest.

De missie is geslaagd!!!!

Er is een prachtige libdub gemaakt voor onze grote vriend Wouter. Het is geweldig geworden en geeft een kleine inkijk op ons werk van afgelopen week zoals laminaat leggen schilderen en de onderhand geliefde trampoline!

Dus ga er even goed voor zitten en bekijk de libdub via deze link:

Xxx Noudia & Stijnelientje

Disco en meer

Ze zijn te druk. Echt. Ik krijg het niet over mijn hart om op dit moment een geitenbreier op zijn/haar schouder te tikken voor een blogbeurt. Dus heb ik mij in een hoekje van de disco verschanst en gaat de rest van het weeshuis op en neer.

Vanmorgen hebben we klussen afgerond. Een kleine opsomming:
-Er zijn 3 kamers (5×5 meter) van laminaat voorzien
-Het atrium is gewit, ca 300m2
– Er zijn drie kamers gewit.
– Er zijn 16 gordijnen genaaid
– We hebben 40 ramen gerenoveerd
– Er zijn klapdeurscharnieren en deurdrangers gemonteerd.
– We hebben een trampoline van 4,3 meter in doorsnede geheel ingraven. (Ik ga me er niet eens aan wagen een inschatting te doen naar het aantal m3 dat er uit die kuil kwam…)- Er zijn kilo’s en kilo’s strijkkralen verwerkt), fotolijstjes gemaakt en honderden buttons gestanst.
-Én er is een compleet disco-inventaris opgehangen, compleet met discobal en effectlichten. Op het moment van schrijven wordt dit getest. 🙂

Tussen de middag hebben we met zn allen de school van Barkaszo bezocht, zodat we elkaars werk konden bewonderen. We kregen een lunch aangeboden, waar men zich enorm voor had uitgesloofd. Na een paar woorden van Bela, de directeur, waarin hij heeft uitgelegd, dat ze geen hulp krijgen van de Oekraïense, noch de Hongaarse regering, maar wél van ons en daar zo dankbaar voor is, hield niemand het meer droog. Hij ook niet. We hebben ook nog met z’n allen Heal the world ingezet en zijn na een groepsfoto en een emotioneel afscheid weer terug naar het tehuis in Nagydobrony gegaan. Want! We hadden nog een geheime missie, waarover later misschien meer. 😉 Deze missie liep wat uit waardoor we de rest van de middag alleen nog met zeep en een stuk plastic hebben gespeeld. De Oekies vonden dit een feest om naar te kijken, maar meedoen ging wat te ver.

Om 19:00 mochten de Ukkies (kleinste Oekies) de disco aftrappen. Inmiddels staat het hele weeshuis op z’n kop en zijn er liters fris, tientallen zakken chips, zakken snoep en een kilo glitter doorheen gegaan. Alles om de meiden, die hier al weken van wakker lagen, een onvergetelijke avond te bezorgen.

Alja.

Voetbal en hoge temperaturen.

Lieve thuisblijvers,

Na nog een gezellige nacht buiten slapen werd Lynn wakker met een dikke lip. Aangezien Iris dit de nacht daarvoor ook al had, worden de jongens verdacht van het spuiten van botox. Deze beschuldigen echter de muggen…

Vandaag begonnen we extra vroeg met werken omdat het een warme dag zou worden. Maar zo warm als in Nederland is het vandaag niet geweest.

Na het harde werken, was het tijd voor het jaarlijkse voetbalfestijn. Dit jaar waren er geen Oekie jongens maar de meiden hebben 3-3 gelijk gespeeld. Dit jaar was de yel: ” Voor wie?! Voor Wouter!!!!”. Ondanks het feit dat hij er niet bij is, is hij zeker aanwezig!

Na deze wedstrijd hebben de geitenbreiers en Oekies gezamenlijk nog een wedstrijd gespeeld. Deze wedstrijd eindigde in een gezellig watergevecht. Hierna was voor vele geen tijd om te douchen. Er wordt altijd gegrapt dat “stinkende geitenbreier” een pleonasme is: bij het avondeten bleek dit de harde werkelijkheid… 😉

Liefs,

Kimmie, Veertje en Sannie